>
>
>

How can thinking become an eye to perceive the spirit?

by

12-04-2017 4 comments Print!

Thinking normally is a mere appearance without any substance. Thinking always has a content - thought - but we grasp through it. We could 'stumble at' thoughts, because they are untrue or unsympathetic, but we will not get any bruises from them. Thoughts are without any force or strength; they don't bear much light either, because thoughts are obscure - although they bring light, in a way, whenever they lead to insight.


Through thinking-exercises, our thinking achieves another shape and effect. The more effort the thinker takes to understand certain thoughts and think them over and over, or to concentrate the mind on certain thought-complexes, the more thinking becomes a shaping force or power. At first it was only image, now it begins to work, and the force is an understanding force, it enlightens. It is no imagined force anymore, but a true activity of thinking, in which content is less important than force. We can renounce the content and turn the mind to the thinking activity, the force. This thinking of thinking remains full of notion, it is comprehensive. It will never be a dumb empty force, for it is seeking the concept itself that has become this force. Without any content it remains a self-understanding thinking.

However, thinking would never become force, had it not have been brought to activity by the thinker, with will. It also has to be initiated continuously. The thinking-activity becomes activity of will, and the thinker discovers that it is the initiative of the will that transforms thinking from image into force. But while it retains its image nature, it becomes imaginative force, 'Bildekraft".

In this moment the thinker knows that something exists that is not physical and yet still really exists and is self-conscious too. If we didn't have a name for it yet, we could call it “imaginative shaping thinking force”. But we do have a name: etheric body.
When this thinking and willing reality is there, we can actually perceive it with the same willing thinking. We are in a condition in which we normally never are. It is a truly exceptional state (Ausnahmezustand). We are in a position that is beyond normal consciousness, with a new 'working' consciousness.
This is the first perception of our own real Spirit.

It is the foundation of anthroposophy as movement of the spirit.

How can thinking become an eye to perceive the spirit?

Give your comment please




Please send me notifications per e-mail incase of new comments
Comments
  • From Jos Bollen @
    Beste,
    Kunt u mij vertellen in welk boek dit denken het best verwoord wordt, wat een handleiding kan zijn om tot dit denken te komen?
    • From Machteld @
      Beste Jos Bollen,

      Mevrouw Mosmuller heeft eigenlijk al haar boeken opgedragen aan het leren begrijpen van dit denken – vanuit telkens weer een andere hoek wordt het gehele proces van dit denken beschreven. Al lezend en doende kan dit denken een doorzichtig begrijpelijk geheel worden . Een geheel dat dus door de lezer gevolgd, gedaan en geleidelijk begrepen kan worden.
      Hier een keuze: wanneer u al bekend met het mediteren, kan bijvoorbeeld het boek 'Meditatie' een goede handleiding zijn. Om een bewijs voor dit proces van het denken al lezend te ondervinden door tijdens het lezen de tekst te willen begrijpen, is 'Zoek het Licht dat opgaat in het westen' een onmisbaar geschrift.
      Voor jongeren geschreven, maar voor iedereen heel toegankelijk is het boek 'De kunst van het denken' , een praktisch doe-boek voor mensen van deze tijd. Deze boeken staan op de site van Occident.
      Met hartelijke groet, Machteld Rippen Veenker
  • From @
    Dank je Mieke. Deze toelichting waardeer ik zeer. Heb het boekwerk Die Anthroposophische Bewegung met veel belangstelling gelezen. Zal het de komende tijd opnieuw gaan lezen en bestuderen. Me steeds meer eigen maken. Dit in combinatie met zekere meditaties en andere studieobjecten.
  • From Machteld Hauer @
    Mieke, dit las ik op de site van de uitgever en het gaf me ook in om deze reactie te schrijven.
    "Zij beschrijft heel duidelijk de weg van de meditatie die tot dit punt van het actuele aanschouwen van het denken kan leiden. Men neemt de denkactiviteit wetend waar in het zelfde ogenblik, dat men dit ontvouwt. Het is waarneming, kennen en beleven tegelijk. Het is niet zozeer de inhoud die ontvouwd wordt, als wel het zich wenden tot de bron waaruit men de gedachten ontvouwt. Het gaat niet om de inhoud van het denken, het gaat om de inhoud in wording, om de levende samenhang tussen de begrippen. Het is de toestand waarin men wetend één is met zichzelf, het zelfstandige beleven van de geest..." Wonderlijk hoe dingen samen kunnen komen. Ik las als jong mens Steiners boekje over het denken en een verhandeling van B. Lievegoed over aanschouwend denken... Na een toneelopleiding, 10 jaar dans en eindeloos zoeken kwam ik daar terecht waar jij op jouw manier terecht kwam... 'Het is waarneming, kennen en beleven tegelijk. Het is niet zozeer de inhoud die ontvouwd wordt, als wel het zich wenden tot de bron waaruit men de gedachten ontvouwt. Het gaat niet om de inhoud van het denken, het gaat om de inhoud in wording, om de levende samenhang tussen de begrippen." Bij die beweging van aandacht die onderweg is, om die inhoud in wording en daar schreef ik om mijn manier over in 'The actor's dance of Consciousness'. Ik dacht dat je het misschien aardig zou vinden om dit te weten omdat het elkaar zo dicht nadert. Dank voor je mooie woorden, dat in ieder geval, en je mooie zoektocht, Hartelijk, Machteld Hauer